Maj Wyścigiem Pokoju stał

Published on przez chwalilzaDodaj komentarz

Był taki czas, kiedy na miesiąc maj przypadał najpopularniejszy w Polsce Ludowej turniej kolarski. Wyścig Pokoju, bo o nim mowa, gościł już na tym blogu 26 lipca 2013 r. Pod tym linkiem można sobie ów wpis przypomnieć: https://chwalilza.home.blog/2013/07/ A dlatego w tym miejscu się pojawił, ponieważ jedna z jego tras miała w maju 1973 roku swój start w Marculach, przebiegała przez Iłżę, a finisz oczekiwał w Radomiu. VIII etap wyścigu – 40 kilometrową trasę (czasówkę) Marcule – Radom z czasem 53 min. 34 sek. wygrał zwycięzca całych zawodów Ryszard Szurkowski. Poniżej niepublikowane wcześniej fotografie z kolekcji ocalonej przez Jana Czarneckiego. Sprzed 53 lat.

 

Iłżecki Rock Festiwal 1992-94

Published on przez chwalilzaDodaj komentarz

Bilet z roku 1993

Początek lat 90-tych w Iłży przebiegał pod dyktando rytmów rockowych. Podczas, gdy ogólnopolski Festiwal Muzyków Rockowych w Jarocinie powoli wygasał w Iłży zrodziła się idea mniejszego festiwalu, ale o podobnej formule. Nieprzypadkowo nazywano go „małym Jarocinem”. Nie miał on jednak charakteru tylko lokalnego, bowiem występujące na nim kapele amatorskie pochodziły z różnych rejonów kraju, a poza tym zapraszano jako gwiazdy zespoły z najwyższej półki polskiej sceny rockowej. I Iłżecki Rock Festiwal odbył się latem 1992 r. na przystani nad jeziorem. Został podzielony na dwa dni. Pierwszego dnia, od południa odbywał się przegląd kapel amatorskich. Zagrały między innymi: Destrukcja, Currara, Bundesmaryna. Kilkaset osób z Radomia, Starachowic, Kozienic i innych miejscowości rozbiło namioty. Miasto było w szoku. Takiej ilości irokezów, pomalowanych farbami włosów, wąchających butapren wdychany przy pomocy woreczków foliowych jeszcze tutaj nigdy nie było. Niemniej atmosfera była niepowtarzalna. Jako gwiazda drugiego dnia po laureatach zagrał Kult dając fantastyczny koncert, jakiego wcześniej Iłża nie znała. Na zakończenie zagrał jeszcze zespół To Da Bone, który miał być wschodzącą gwiazdą polskiego rocka, ale nią nie został. Latem 1993 r. odbył się II Iłżecki Rock Festiwal, co świadczyło o przyjętej cykliczności imprezy. Tym razem jako gwiazdy wystąpiły Apteka oraz Kobranocka, które świetnie się zaprezentowały. Spośród zespołów konkursowych najbardziej przy padła mi do gustu Próba Samobójstwa z Szydłowca. Następna, trzecia edycja festiwalu odbyta w 1994 r. okazała się niestety ostatnią, czego przyczyną była bójka na jej za kończenie. Niemniej sam festiwal był udany. Głównym punktem programu były występy Oddziału Zamkniętego oraz Skywalkera, ale nie były one tak dobre jak koncerty finałowe w poprzednich latach. W konkursie bardzo dobrze się zaprezentował Protest wywołujący wyjątkowo ostre pogo oraz radomski McAron, który tym samym zapoczątkował swoje stałe występy na najróżniejszych iłżeckich koncertach, stając się kultową lokalną kapelą. Idea Iłżeckiego Rock Festiwalu umarła śmiercią naturalną pozostawiając po sobie niepowtarzalną legendę, a późniejsze próby nawiązania do jej tradycji z góry skazane były na niepowodzenie.

Próba Samobójstwa, zespół z Szydłowca

Okładka kasety zespołu Protest – zespół McAron – okładka cd-roma McAronu

Samoróbka. Koszulka z nadrukiem przy użyciu szablonu i farby olejnej

Graffiti – ślad tamtych lat – GBH – nazwa brytyjskiego zespołu hc/punk

Aparaty fotograficzne Jana Czarneckiego

Published on przez chwalilzaDodaj komentarz

Ocalonej przez Jana Czarneckiego kolekcji zdjęć nie byłoby bez aparatów fotograficznych, których używał od końca lat 40-tych ubiegłego wieku, ucząc się ich obsługi, a następnie przekazując swe umiejętności swoim uczniom i znajomym.

W 1948 roku Jan Czarnecki, będąc uczniem Państwowego Liceum Gospodarstwa Wiejskiego w Wośnikach, udał się na zakupy na targowisko „Rajsztula” w Radomiu przy obecnym placu Jagiellońskim (zwane przez mieszkańców „Korej” po przeniesieniu na ul. Wernera). Przechodząc wśród sprzedających, którzy na kocach mieli rozłożony towar, zauważył skórzany futerał, który mu się bardzo spodobał. Po zapytaniu sprzedawcy o cenę zdecydował się na zakup. Dokonując zapłaty zorientował się, że w futerale znajduje się aparat fotograficzny, więc powiedział, że odliczył pieniądze za sam futerał. Handlarz stwierdził, że nie wie, co jest w środku, dostał towar od swojego szwagra, który określił cenę jaką otrzymał, więc niech zabiera sobie wszystko. Był to Box Tengor 54/18, niemiecki aparat na klisze małego formatu, który Janowi Czarneckiemu służył wiele lat, przy pomocy którego samodzielnie zaczął uczyć się robić zdjęcia. Potem była Praktica FX, Altix-N, Start 66 i kolejne, już bardziej znane aparaty fotograficzne

Box Tengor 54/18 zwany „Baby Box” produkowany był w Niemczech w latach 1930-32 przez firmę Zeiss Ikon powstałą w 1926 roku z połączenia kilku zakładów, w tym m.in. Goerz. Model ten, na którym widnieje napis Goerz Frontar D.R.P. jest kontynuacją technologii Goerz, w tym przypadku sprowadzonej do kompaktowej i uproszczonej wersji formatu rolkowego 127, wykonującej fotografie o wielkości 3×4 cm.

Box Tengor 54/18 – „Baby Box”

Praktica to marka aparatów fotograficznych produkowanych w fabryce Kamera Werke w Dreźnie od 1949 roku jako następcy produkowanej od 1938 roku lustrzanki małobrazkowej Praktiflex. Model Praktica FX to drugi w kolejności model aparau pierwszej generacji produkwany w latach 1952-55.

Praktica FX

Altix-N to małobrazkowy aparat kompaktowy z wymienną optyką. Był przedostatnim modelem serii aparatów produkowanych pod tą nazwą od roku 1939, na terenie Rzeszy Niemieckiej, a potem w NRD w zakładach Altissa w Dreźnie. Altix-N produkowano w latach 1958-60. W roku 1960 zaprzestano produkcji aparatów Altix.

Altix-N

Start to pierwszy produkowany po II wojnie światowej w Polsce aparat fotograficzny – lustrzanka dwuobiektywowa typu Rolleicord. Model Start 66 był produkowany w latach 1967-1970 przez Warszawskie Zakłady Fotooptyczne (od 1967 do 1968) oraz Polskie Zakłady Optyczne (od 1968 do 1970).

Start 66

Zdjęcia przedstawiają oryginalne aparaty należące do Jana Czarneckiego udostępnione dzięki uprzejmości rodziny Pana Jana.

 

Sesja zdjęciowa z aparatem fotograficznym Altix-N wykonana prawdopodobnie z użyciem aparatu Box Tengor 54/18 lub Praktica FX. Z kolekcji ocalonej przez Jana Czarneckiego.

Przyczynek do bibliografii Chwałowic

Published on przez chwalilzaDodaj komentarz

W uzupełnieniu posta z dnia 15.11.2025 r. zatytułowanego „Publikacje na temat Chwałowic”: https://chwalilza.home.blog/2025/11/15/publikacje-na-temat-chwalowic/ warto wspomnieć o kolejnych książkach zawierających istotne informacje dla historii Chwałowic.

Nakładem Wyższej Szkoły Umiejętności Zawodowych w Pińczowie ukazało się w 2005 roku w Kielcach opracowanie dr inż. Andrzeja Kozery pt. „Oświata i doradztwo rolnicze w województwie kieleckim w latach 1918-1939”. Na okładce, wśród zdjęć budynków szkół rolniczych, znalazło się archiwalna fotografia Szkoły Rolniczej w Chwałowicach, która w okresie dwudziestolecia międzywojennego reprezentowała powiat iłżecki, należący do województwa kieleckiego. Wewnątrz publikacji można znaleźć ogólne informacje na temat edukacji rolniczej w skali województwa, jak i opis chwałowickiej placówki.

Jadwiga Muszyńska z kolei napisała a Wydawnictwo Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach wydało w 2014 roku książkę pt. „Gospodarka dworska w dobrach biskupów krakowskich w połowie XVII wieku”. Również w tym przypadku okładka nawiązuje do naszego regionu przedstawiając rycinę Iłży z 1655 roku autorstwa Erika Dahlbergha, w tym górujący nad miasteczkiem zamek biskupów krakowskich. Wówczas to od czasów średniowiecznych do 1789 roku do dóbr biskupich należał m.in. klucz iłżecki wraz z folwarkami chwałowickim, iłżeckim, mirowskim, prędocińskim, parsztowowolskim i wszeredzickim. Charakterystykę działalności gospodarczej poszczególnych folwarków można dzięki lekturze poznać na tle pozostałych dóbr biskupich.

Ceglany ślad

Published on przez chwalilzaDodaj komentarz

Ceglany ślad. O zabudowie murowanej Chwałowic.

Chwałowice 2026, ISBN: 978-83-949892-9-3

Spis treści: Wstęp – cegła. Cegielnia. Szkoła rolnicza. Sala gimnastyczna. Dom nauczycieli („akropol”). Internat. Kotłownia. Basen i oczko wodne. Budynek inwentarski (obora szkolna). Stodoła szkolna. Spichlerz szkolny. Chlewnie szkolne. Pozostała szkolna zabudowa. Bloki mieszkalne. Dworek („blaszak”). Owczarnia (obora). Spichlerz (suszarnia chmielu). Czworaki. Nadleśniczówka. Remiza. Sklep. Szkoła podstawowa. Młyn. Poczta. Kościół. Domy. Przystanki. Kapliczka. Krzyże i figury przydrożne. Pomnik.