„Ceglany ślad. O zabudowie murowanej Chwałowic”

Opis zamieszczony w Bibliotece Narodowej:

Publikacja przedstawia historię i rozwój zabudowy murowanej w Chwałowicach, miejscowości położonej w województwie mazowieckim. Autor analizuje różnorodne typy budynków, w tym budynki mieszkalne, przemysłowe, użyteczności publicznej oraz sakralne, podkreślając ich znaczenie architektoniczne i historyczne. Książka zawiera liczne fotografie i ilustracje, które wzbogacają narrację i ukazują detale architektoniczne. Szczególną uwagę poświęcono budynkom z cegły, które stanowią istotny element krajobrazu kulturowego regionu.

„Ceglany ślad. O zabudowie murowanej Chwałowic”

Chwałowice 2026, ISBN: 978-83-949892-9-3

Spis treści: Wstęp – cegła. Cegielnia. Szkoła rolnicza. Sala gimnastyczna. Dom nauczycieli („akropol”). Internat. Kotłownia. Basen i oczko wodne. Budynek inwentarski (obora szkolna). Stodoła szkolna. Spichlerz szkolny. Chlewnie szkolne. Pozostała szkolna zabudowa. Bloki mieszkalne. Dworek („blaszak”). Owczarnia (obora). Spichlerz (suszarnia chmielu). Czworaki. Nadleśniczówka. Remiza. Sklep. Szkoła podstawowa. Młyn. Poczta. Kościół. Domy. Przystanki. Kapliczka. Krzyże i figury przydrożne. Pomnik.

96 rocznica urodzin Jana Czarneckiego

„Moja ziemia obiecana”

W moich myślach, w mojej wsi rodzinnej

Wciąż szumią przydrożne wierzby

Jest też ten sam staw, gdzie kwitną lilie

A poranny świt jakże cudownie krajobraz nam rzeźbi

Nad brzegiem rzeki tataraków bagnety-

Pną się ku obłokom wysokim

Moje myśli biegną, gdzie jesteś Ty

A słonecznikami zaglądam do Twoich okien

Na łące rozkwitłe kaczeńce

Przypominają rozsiane słoneczne odbicia

Jest ich z każdym dniem coraz więcej

Przychodzą jakby z ukrycia

Jakże daleko odszedłem już

Od dni, które na zawsze w pamięci zostaną

Mimo zawieruch i wewnętrznych burz-

Tamte, odległe dni, wciąż będą moją Ziemią Obiecaną

Bartek Bielecki (1992 – 2026)

Letni wieczór na boisku w Chwałowicach. To był też czerwiec, tylko 4, lat temu 16. Jeden, a raczej nieliczny z wielu ówczesnych dni uwiecznionych na fotografiach. Tyle miało być jeszcze przed nami, szczególnie przed Wami, najmłodszymi na tych zdjęciach. Bartek, to nie tak powinno się potoczyć. Nie tak szybko… Spoczywaj w pokoju młodszy Kolego.

Maj Wyścigiem Pokoju stał

Był taki czas, kiedy na miesiąc maj przypadał najpopularniejszy w Polsce Ludowej turniej kolarski. Wyścig Pokoju, bo o nim mowa, gościł już na tym blogu 26 lipca 2013 r. Pod tym linkiem można sobie ów wpis przypomnieć: https://chwalilza.home.blog/2013/07/ A dlatego w tym miejscu się pojawił, ponieważ jedna z jego tras miała w maju 1973 roku swój start w Marculach, przebiegała przez Iłżę, a finisz oczekiwał w Radomiu. VIII etap wyścigu – 40 kilometrową trasę (czasówkę) Marcule – Radom z czasem 53 min. 34 sek. wygrał zwycięzca całych zawodów Ryszard Szurkowski. Poniżej niepublikowane wcześniej fotografie z kolekcji ocalonej przez Jana Czarneckiego. Sprzed 53 lat.

 

Iłżecki Rock Festiwal 1992-94

Bilet z roku 1993

Początek lat 90-tych w Iłży przebiegał pod dyktando rytmów rockowych. Podczas, gdy ogólnopolski Festiwal Muzyków Rockowych w Jarocinie powoli wygasał w Iłży zrodziła się idea mniejszego festiwalu, ale o podobnej formule. Nieprzypadkowo nazywano go „małym Jarocinem”. Nie miał on jednak charakteru tylko lokalnego, bowiem występujące na nim kapele amatorskie pochodziły z różnych rejonów kraju, a poza tym zapraszano jako gwiazdy zespoły z najwyższej półki polskiej sceny rockowej. I Iłżecki Rock Festiwal odbył się latem 1992 r. na przystani nad jeziorem. Został podzielony na dwa dni. Pierwszego dnia, od południa odbywał się przegląd kapel amatorskich. Zagrały między innymi: Destrukcja, Currara, Bundesmaryna. Kilkaset osób z Radomia, Starachowic, Kozienic i innych miejscowości rozbiło namioty. Miasto było w szoku. Takiej ilości irokezów, pomalowanych farbami włosów, wąchających butapren wdychany przy pomocy woreczków foliowych jeszcze tutaj nigdy nie było. Niemniej atmosfera była niepowtarzalna. Jako gwiazda drugiego dnia po laureatach zagrał Kult dając fantastyczny koncert, jakiego wcześniej Iłża nie znała. Na zakończenie zagrał jeszcze zespół To Da Bone, który miał być wschodzącą gwiazdą polskiego rocka, ale nią nie został. Latem 1993 r. odbył się II Iłżecki Rock Festiwal, co świadczyło o przyjętej cykliczności imprezy. Tym razem jako gwiazdy wystąpiły Apteka oraz Kobranocka, które świetnie się zaprezentowały. Spośród zespołów konkursowych najbardziej przy padła mi do gustu Próba Samobójstwa z Szydłowca. Następna, trzecia edycja festiwalu odbyta w 1994 r. okazała się niestety ostatnią, czego przyczyną była bójka na jej za kończenie. Niemniej sam festiwal był udany. Głównym punktem programu były występy Oddziału Zamkniętego oraz Skywalkera, ale nie były one tak dobre jak koncerty finałowe w poprzednich latach. W konkursie bardzo dobrze się zaprezentował Protest wywołujący wyjątkowo ostre pogo oraz radomski McAron, który tym samym zapoczątkował swoje stałe występy na najróżniejszych iłżeckich koncertach, stając się kultową lokalną kapelą. Idea Iłżeckiego Rock Festiwalu umarła śmiercią naturalną pozostawiając po sobie niepowtarzalną legendę, a późniejsze próby nawiązania do jej tradycji z góry skazane były na niepowodzenie.

Próba Samobójstwa, zespół z Szydłowca

Okładka kasety zespołu Protest – zespół McAron – okładka cd-roma McAronu

Samoróbka. Koszulka z nadrukiem przy użyciu szablonu i farby olejnej

Graffiti – ślad tamtych lat – GBH – nazwa brytyjskiego zespołu hc/punk