Współczesna rzeźba okolic Iłży charakteryzuje się zróżnicowanym krajobrazem. W morfologii tego obszaru zaznaczają się dość wyraźnie cztery strefy krajobrazowe: strefa Obniżenia Mirowsko-Błazińskiego, strefa Wzgórz Iłżeckich, strefa Obniżenia Pakosławsko-Prędocińskiego i strefa Wzgórz Chwałowickich.
Strefa Wzgórz Chwałowickich zbudowana jest z utworów kredowych. Przez środek tej strefy przepływa Iłżanka rozdzielając ją na dwa płaty wysoczyznowe. Po zachodniej stronie Iłżanki wysoczyzna zbudowana jest z utworów kredowych, które wyłaniają się na powierzchnię spod osadów plejstoceńskich zwłaszcza w strefie krawędziowej. Miąższość osadów plejstoceńskich rośnie w kierunku północnym do 6 do 20 m. Podobny charakter ma drugi płat wysoczyznowy położony na wschód od doliny Iłżanki. Na obszarze tej strefy jedynie w dolinie Iłżanki zaobserwować można spadki przekraczające 8% nachylenia. W dnie doliny jak i na wysoczyźnie spadki kształtują się w granicach od 2-5%. Na ukształtowanie aktualnej rzeźny wpłynęło szereg czynników zarówno budujących, jak i niszczących, które działały w okresie od ustąpienia morza kredowego po dzień dzisiejszy. Rzeźba ta jest wykształcona w kilku dziedzinach klimatyczno-morfogenetycznych, jest rzeźbą poligeniczną.
Źródło: J. Bartosik, Środowisko geograficzne Iłży [w:] J. Szymański (red.), S. Witkowski (red.), Iłża. Monografia rozwoju społeczno-gospodarczego miasta, Biuletyn Kwartalny Radomskiego Towarzystwa Naukowego, Radom 1979, s. 7-9.
Chwałowice, Iłża, region radomski, świętokrzyski 